Met deze blog heb ik jullie op de hoogte gehouden van ontwikkelingen en avonturen voor de projecten in India .
Op de website staan de laatste News berichten.

Vriendelijke groet,
Mascha Kunz

Na de trein en door de mensenmassa heen, opweg naar onze overstap op een andere trein, liepen we bijna een klein kindje omver dat midden in de drukte zat. Maar dan ook ECHT indiaas druk en met VEEL mensen die aan hem voorbij liepen en niet op hem hebben getrapt, wat een wonder is. Ik kon nog net uitwijken, omdat je hem gewoonweg niet kon zien. Op dat moment knapte ik. Een levend standbeeldje dat zat alsof er een nieuw beeldje onstaan is, dat symbool staat voor alle kinderen die bedelen! Tranen kwamen eruit. Ben  uiteindelijk toch teruggelopen om het vast te leggen, nu zonder mensen, maar bedenk maar dat het er 4 minuten daarvoor vol stond….

Ik ben de hele dag op pad geweest om de opvanghuizen in het binnenland bij Mumbai te bezoeken en een gebouw hier in de stad. De achtergronden van de meisjes zijn echt vreselijk. Weggelokt uit dorpen met een kans op een betere baan, gedrogeerd, wakker worden in een bordeel en verkocht zijn voor 300 euro en dan niet kunnen vluchten. Een nachtmerrie, horrorfilm die hier en in de wereld elke minuut van de dag afspeeld voor vele kinderen. Gelukkig bestaan er mensen die dit proberen te bestrijden. Ze geven de meisjes opvang en educatiemogelijkheden om terug te kunnen in de maatschappij en te vereenigen met de familie.
Het is een indrukwekkende organisatie!!

Wat ik eigenlijk wel bijzonder vind is dat ik meer dan een jaar geleden de mooie documentaire Born into Brothels op mijn blog zetten en dat ik er nu persoonlijk mee in aanraking kom.

In het project zijn op dit moment 7 baby’s en 5 oudere kinderen aanwezig: 2 meisjes, Ninny(13 jaar) en Sonika(6 jaar). En 3 jongentjes,  Asshi (5 jaar), Sandeep (4 jaar) en Yash van 2 jaar. Deze 3 jongentjes hebben ze een paar maanden geleden noodopvang gegeven in het Project, omdat ze achtergelaten waren op stations.

(Yash, Ninny, Sandeep, Sonika en Asshi voorop)

In de weken dat ik hier ben heb ik bekeken/geobserveerd hoe het project verloopt en hoe de werkzaamheden uitgevoerd worden. Wie moet wat doen en word dat ook uitgevoerd? Hoe ze met de baby’s omgaan en zo ook de oudere kinderen die er opvang hebben. Hebben ze voldoende voedsel, worden ze goed verzorgd, is de hygiene ok, is er kleding genoeg voor de koude wintermaanden, gaan de kinderen naar school, hebben ze genoeg geld om het Project voort te zetten? En natuurlijk waar kan ik het gedoneerde geld het ‘beste’ aan besteden!

Werkende mensen in het Project
Wat ontzettend goed is dat het Project nu in 2009 financieel op orde is. Dit door donaties/giften van lokale mensen en een Indiaase organisatie. Hierdoor kunnen de werkzaamheden voor de noodopvang en de adoptieprocedures aan de juiste Indiaase Families blijven doorgaan. Dit dankzij de Projectmensen: Mrs. Sushma (Hoofd kantoor werkzaamheden), Mr. Rakesh (Computer voor emails en digitale huishouding), Mr. Makesh (Social worker) en Mr. Aggenwa (Project hoofd). Er werken in totaal 6 vrouwelijke verzorgers voor de baby’s en 1 zuster.

Vragen en antwoorden
Er is voldoende melk en medicijnen om deze baby’s gezond te houden. De zuster is 6 dagen in de week aanwezig met een verzorgster en een kokkin. De noodopvang werkt! Het blijft een feit dat het afschuwelijk is dat de kinderen ouders moeten missen om de dagelijkse liefde en warmte mee te krijgen die een kind nodig heeft. De 2 verzorgers, die op een dag werken, doen hun best maar blijft allemaal aan de makkelijke en eentonige kant. Ze krijgen niet veel betaald en zijn daardoor minder gemotiveerd. Toch hebben deze kinderen gelukkig de opvang.


Om ‘alle’ antwoorden te krijgen heb ik weer vragen gesteld aan de mensen op kantoor. Dit kostte veel tijd omdat ze niet volledig engels praten. En hun werkspirit(ook door salaris) een flink stuk lager ligt dan bij ons. Ook een cultuurverschil in werkmentaliteit. Toch wilde ik ook dit jaar het persoonlijk houden en er geduld voor opbrengen. Ook heb ik mijn dossier ingezien waar ze bonnentjes in bewaren van het geld wat ze van mij hebben gekregen via Brij. Allemaal gaven ze mij een juiste indruk van vertrouwen en een vorm van respect. Bij Brij heb ik het geld achtergelaten van 2008. Hij is voor mij de ‘meest’ betrouwbare persoon waarvan ik weet dat het geld gebruikt word voor de noodzakelijke dingen.

Wie is Brij
Hij is de hoteleigenaar waar ik toendertijd veel op internet mocht werken en waar ik nu deze paar weken verblijf. Hij is een hele goede vriend van de Swami-ji(priester en hoofd van de Ashram) waar ik toen 6 maanden woonde en waar het vondelingen project zich in bevind. Brij doet persoonlijk heel veel doneren aan de Ashram en is gewoon een heel erge nobele man die leeft voor charity. Hij spreekt geweldig engels en is intelligent. We hebben in al die maanden toen een vertrouwensband opgebouwd en dat bleek weer toen hij mij hier 4 weken geleden voor het eerst zag. Erg blij was hij en we hebben veel gepraat. Hij heeft ook diversen vragen kunnen beantwoorden over het project. In de Ashram financieert hij opknap werkzaamheden, evenementen, conferances. Het geld wat ik hier in 2008 heb achtergelaten voor het Project beheert hij. Hij heeft zijn administratie laten zien en we hebben zelfs rente ontvangen over het bedrag. Geweldig dus. Hiervan gaat er maandelijks een bedrag naar de vondelingen kinderen.

Moeilijk Ik had het de eerste weken erg moeilijk om te zien dat Ninny en Sonika nog steeds hier wonen. Waardoor ze geen kansen hebben in een waardiger bestaan. Zoals omgang met andere kinderen, op educatief gebied, persoonlijke aandacht en liefde etc.. Ik merkte dat Sonika niet meer naar school ging en vroeg waarom, maar kreeg gewoon geen echt duidelijk antwoord in het Project.

Om gehoor aan mijn onderbuikgevoel te geven over de oudere kinderen in het Project heb ik uiteindelijk mijn stoute schoenen aangetrokken en hulp ingeschakeld van Brij, die als tolk fungeerde voor mijn opgestelde vragen aan deze kinderen en zuster Babita die ook in het Project werkt. Van Nederlands naar Engels naar Hindi weer naar Engels en vertaald terug in het Nederlands. Hierdoor kreeg ik eindelijk goed door wat er in Ninny en Sonika omgaat.

We hebben de kinderen en zuster Babita 4 november naar het Hotel laten brengen voor een interview met Brij en mijzelf.
- Ninny gaf de volgende antwoorden: Ze voelt zich wel goed. Ze zou graag naar de Tempel beneden gaan, maar ze laten haar niet gaan? Vind tekenen erg leuk en zou graag naar een plek gaan waar ze kan spelen en leren. Ze slaapt goed en is nergens bang voor. Haar droom: Ze wil dokter worden, trouwen en Enjoy Life.

- Sonika wil graag weer terug naar School, vind spelen en leren ook erg leuk en ze slaapt goed.

- Babita de zuster: Zij werkt 6 dagen per week in het project en kwam hier een maand nadat ik vertrok in 2008. Een lieve vrouw die niet getrouwd is en gelukkig dus haar liefde kan delen met de kinderen. Deze vrouw heeft wel enige intelligentie en is trots dat ze dit werk mag doen. Een met een hart dus.
Ze zou graag zien dat kantoormensen de oudere kinderen de juiste voeding gaven wat voorgeschreven is door de dokter. Meer Kaas, groenten en fruit. Dat de kinderen wel scholing krijgen en dat ze meer hun best doen daarvoor. Dat ze de gedoneerde spullen ook gebruiken( i.p.v. achter slot en grendel te stoppen omdat het mooi is) om de kinderen er mee te laten spelen, of de nieuwe kleding aan te doen.

Na het interview kwamen we dus meer te weten. Wat ik voelde klopte! De ‘halve’ werkwijze van de kantoormensen zijn niet juist en dat mag gewoon niet getolereerd worden. Dat vond ook Brij, hij werd laaiend toen hij dit allemaal hoorde en hebben hierdoor samen afspraken gemaakt hoe dit te verbeteren.

Verbetering op gang gezet Eerst heeft Brij na het interview alles doorgepraat met de Swami-ji en een dag later ook alles doorgepraat met de ‘office’ mensen in het project.  Ze weten nu precies dat ze nalatig zijn wat betreft de ‘oudere’ kinderen zoals Sonika en Ninny. Dat dit zo niet kan.

Wat heeft Alleen ontmoet samen voor elkaar gekregen in 2009

Omdat de baby’s gelukkig nu goed worden geholpen in voeding, kleding en medicijnen. En uiteindelijk een grote kans hebben op adoptie. Ging mijn zorg dit jaar speciaal uit naar de kinderen die overblijven. Deze kinderen krijgen gelukkig hier ook de noodopvang. Ze zijn vaak gevonden op stations. Ze zoeken nog steeds naar de familie van deze kinderen om ze terug te plaatsen. Of naar een beter weeshuis. Maar zo lang de tijd hier is, is het van groot belang van het kind dat het dan ook goed word behandeld en verzorgd. Ninny en Sonika zijn hier al vanaf hun geboorte, vinden geen betere plek vanwege handicap of dat ze de kinderen gewoonweg niet willen adopteren. Het werd echt tijd om ze een beter leven te geven. Daarom heb ik dit nu prioriteit gemaakt om voor de toekomst dit aspect verbeterd te zien en het een leerschool is geweest voor de mensen die werkzaam in dit project zijn.

Alleen ontmoet samen en met de persoonlijke hulp van Brij gaan wij garant staan voor alle ‘oudere’ kinderen die in het project aanwezig zijn en/of nog komen. Omdat wij vinden dat ze absoluut meer verdienen dan wat ze nu krijgen heeft Alleen ontmoet samen uiteindelijk het volgende financieel voor elkaar gekregen:

SCHOLING
Dat alle kinderen (vanaf 4 jaar) uit het Project naar school kunnen gaan. Vanaf 7.15 in de ochtend tot 13uur.

Sonika is sinds 13 november eindelijk terug op school! Meer >>
Asshi gaat al naar school gelukkig en Sandeep gaat volgend schooljaar ook.

Ninny voor haar hebben we ook veel geregeld.
Vanaf 20 november gaat ninny naar dezelfde school toe als Sonika waar ze haar scholing gaan geven in Naaien en andere activiteiten. Ze blijft toch een gehandicapt meisje en is uitzonderlijk dat ze op een ‘gewone’ school mag komen. FANTASTISCH geregeld na veel gesprekken. Swamiji heeft hierin veel te zeggen gehad, want is mede zijn school zo ook van Brij die veel geld geeft aan deze school. Gelukkig hebben deze 2 mensen geluisterd en doorgezet wat goed voor Ninny is. Dankbaar ben ik.

Ze is sinds 12 november elke dag gebracht naar het Hotel, waar ik ook ben, om alvast haar eerste naailessen te hebben en al een beetje in te komen dat er actie word ondernomen voor haar. Dit project is voor arme mensen in deze buurt.

Ik breng haar dagelijks hand in hand terug naar het Project in de Ashram. Kopen wat pinda’s onderweg en gelukkig dat ze is. Brij zorgt nu meer persoonlijk voor haar.

LESMATERIAAL(boeken, schriften, potloden etc.) – SCHOOLKLEDING dit is meergerekend in het budget wat we geven voor scholing. Zo ook een ‘Playingbox’ in het project wat bij de kinderen blijft om mee te spelen! En de kids mobiels

KLEDING voor de baby’s hebben ze en krijgen ze genoeg kleding. Voor de oudere dus minder en ik heb daarvoor al wat nieuwe warme winterkleding gekocht. Er gaat een deel van het budget naar kleedgeld.

PERSOONLIJKE AANDACHT bij de lerares, die les geeft in de Ashram zelf. Hier geeft ze les (elke dag) aan de kinderen die van kleins af aan geadopteerd zijn door de Swamiji. Alle kinderen uit het Project mogen nu ook bij haar terecht. Van 16 tot 17uur krijgen ze hier extra les en meer persoonlijke aandacht van een warme vrouw.

VOEDING meer geld beschikbaar gesteld om ze de juiste vitamines te geven die de dokter ze heeft voorgeschreven. De voeding voor de kinderen word verbeterd doordat er nu meer geld beschikbaar is.

SPECIALE VERZORGING Alleen ontmoet samen heeft een bedrag samengesteld om de kinderen een dagje dierentuin te gunnen of iets waardoor ze buiten de 4 muren van het Project komen. Dit geld word persoonlijk beheert door Brij en gegeven aan de Zuster Babita in het Project. Ze hebben geld voor meerdere uitjes.

MEER ACTIVITEITEN Alle kinderen vanuit het project mogen nu naar beneden om in de Ashram mee te bidden en mee te doen ook in zang en muziekinstrumenten. Hier heeft de Swamiji in toe gezegd. Ze mogen nu niet meer geweerd worden door de oudere vrouw in het project, die nogal de baas speelt over te kinderen. Niemand zegt hier wat van. De kinderen zijn bang voor haar. Nu weet Brij hiervan en ziet hierop toe. Meer ruimte nu voor de kinderen om vrijheid te voelen en te mogen genieten.

Voor de komende 6 jaar Al deze punten hierboven hebben we gerealiseerd, Scholing – inclusief lesmateriaal en schooluniform, elke dag meer persoonlijke aandacht, betere voeding, kleding en speciale verzorging en meer activiteiten. Dit is voor de komende 6 jaar mogelijk gemaakt door Alleen ontmoet samen. Veel gesprekken en persoonlijke afspraken op papier gezet. Betalingen waar en hoeveel geld er aan wat word besteed en nodig is staat allemaal nu vast.

Hierdoor leert het project dat ze op dit vlak gefaald hebben. Dat persoonlijke aandacht verbeterd moet worden. Het hierdoor een stuk gezelliger word in het project zelf en dat dat uitwerking heeft op iedereen. De kinderen zijn blijer en kunnen zichzelf beter vermaken met huiswerk, tekenen en spelen met elkaar.
Ze leren hierdoor hoe het wel moet en word allemaal de komende jaren meegenomen in het projectbudget om dit uiteindelijk zelf te betalen en door te zetten. Hier ga ik absoluut van uit omdat Brij mij hierin heeft toegezegd. Wij geven ze hierbij een super start in hoe het wel moet.

Hierdoor kunnen wij ze een liefdevoller leven geven wat ze absoluut verdienen. Deze glimlach is mogelijk gemaakt door iedereen die heeft gedoneerd en steun heeft gegeven aan de kinderen en Alleen ontmoet samen.

Alleen ontmoet samen is iedereen dankbaar.

ALL THE PICTURES

Sonika is sinds 13 november eindelijk weer terug naar school!

Sonika was vorig jaar geadopteerd. Ze kon niet aarde in die familie en is helaas weer terug gekomen in het Project. Sindsdien hebben ze haar door laksheid niet meer terug naar school laten gaan. En dat merkte ik op. (Want ze ging al naar school toen ik er was in 2008)
Sonika plast sinds een tijdje in haar bed. De dokter heeft haar onderzocht. Maar kwam geen oorzaak uit. Vanwege haar probleem wat natuurlijk kan liggen aan het feit dat dit meisje ooit achtergelaten is en nooit een eerlijke en liefdevolle manier van opvoeding heeft gehad, is ze hierdoor heel aanhankelijk geworden. Ze huilt snel en met onder ander tekenen merk je dat ze elke keer veel aandacht zoekt en gaat huilen als ze het gevoel heeft alleen te worden gelaten.

Ze zou begin deze week weer terug naar school gaan, maar vanwege haar plasprobleem waren ze meer boos op haar dan blij en lieten ze haar gewoon niet gaan. Ik ben elke dag gaan kijken of ze gebracht was en helaas weer niet. Elke dag werd ik wel even boos op de office mensen en zagen mij elke ochtend terugkomen of ze gebracht was. Brij heeft ook weer opgebeld elke dag nadat ik zei dat ze weer niet op school was. Na harde volhouding dat iedereen meer de best voor Sonika moest doen en ze naar school MOET, omdat ze dat verdiend als kind, was vandaag eindelijk die dag daar! Ze is BLIJ.

Ik ben langs geweest op de school. Een hele fijne plek waar uiteindelijk mijn hart weer wat energie kreeg dat er wel een fijne plek bestaat voor kinderen en zo ook voor VONDELINGEN kinderen.
Sonika en Asshi(die al wel naar dezelfde school ging vanuit het project) zitten met een glimlach in de klas.

MORE PICTURES

Appeltje voor de vitamientjes, Belleblaas gekocht op een markt en tekenen met zijn alle SAMEN.

En dat Yash(hier links onder) 2 jaar, eindelijk een beetje begint te lachen! Gelukkig maar….
Kids mobiels
MORE PICTURES

Helping Ninny chapter,
en mijn hart te luchten….

Had ik eindelijk na (weer) veel zoeken een project gevonden voor Ninny. Voor haar is het beter om in een project te zijn waar ze leermogelijkheden krijgt. Helemaal blij werd ik…..
maar ik kan ook zeggen dat ik af en toe knettergek word hier!! Ik waarschuw deze tekst is op waarheid gebaseerd en is in 1 keer opgeschreven, zodat ik het ook even kwijt ben……………en het chaotisch karakter van mijn schrijven was ook gewoon zo!

Het begon met een email met informatie over Ninny naar de info@. Van de website die ik gevonden had. Geen reactie, na 3 x gevraagd om uberhaupt een reactie van ontvangst.
Gebeld 5 x naar de office. Kreeg uiteindelijk een mobiel nummer van Mevr. Jolly. Ze praatte een beetje engels en heb de telefoon toen toch maar doorgegeven aan iemand die Hindi praat. Conclusie het adres en een afspraak!

Mooi dacht ik zo. Helaas werd ik op de dag van de afspraak zo vreselijk ziek en kon gewoonweg niet in een taxi richting de afspraak en heb het helaas moeten afzeggen. Dat lukte per sms waarop ze gelijk lief reageerde. Ik zou haar terugbellen voor een nieuwe afspraak. Toen dacht ik, omdat het anderhalf uur rijden is, laat ik eerst even mijn vraag voorleggen en uitleg geven over onze Ninny. Kunnen we daarna gerichter een afspraak maken dacht ik zo.

Dus gevraagd naar haar emailadres…..jaja die kreeg ik.
Na gemaild te hebben en een paar dagen te hebben gewacht vol geduld, raakte toch mijn geduld ECHT op. Had het helemaal gehad hier, dat slome gedoe elke dag. Godv.. dacht ik hallo reageer gewoon als je een organisatiie hebt. Doe je werk!! nagevraagd of er weer geen speciale dag was dat ze hier weer vrij zijn. Weer gesmst om te vragen of ze AUB haar email wilde checken, pfffffffffff geen reactie. Uiteindelijk na geen reactie werd ik zo pissig dat ik Pankaj  (zoon van het Hotel hier) gevraagd heb om te bellen en blablablabla uit te leggen en WAAROM ze f..king niet reageerd.

ZE KON DE MAIL niet lezen, was haar reactie. Helaas heeft ze dus en geen ‘word’ en geen ‘Pdf’-programma die het document kon lezen. hmmm terwijl de website er zo hypermodern uitzag. naja ok kan gebeuren, MAAR het kwam totaal niet in haar op om mij dat telefonisch te laten weten.
OK andere optie we gaan de email naar haar FAXEN. echt ik overdrijf dit verhaal niet hoor. 15x geprobeerd. volgende dag weer gebeld waarom de fax niet werkt. In KOEIELETTERS uitgedraaid en uiteindelijk lukte het na bellen en tegelijkertijd faxen het wel.

JOEPIE dacht ik. naja na de fax heeeelemaaaaal geen reactie!

Ligt het nou aan mijn communicatie dacht ik nog. NAJA lijk wel gek ook zeg..

Weer laten bellen dag later(die dag nam niemand daar de telefoon op) waarom niemand een reactie geeft.

Kreeg ik een dag later een SMS wel te verstaan of ik mijn adresgegevens op wilde geven en hoeveel Students…..eeeeh wat is dit nou weer. Ik terug gereageerd dat het wel eerst fijn zou zijn dat ze een reactie geeft op mijn emailVRAAG en dat het om een kind gaat niet om een adres van een organisatie.

Kreeg ik van haar een emailadres(inmiddels de 5de al, doorgeschakeld en wel) en heb haar wel 3 x gestuurd. bleek het een fout emailadres te zijn geweest en weer dagen later uiteindelijk had ze hem jajajjajajajajjajaaah AKTIE.

Ik had haar een email gestuurd met de informatie wat betreft Ninny en dat ik zo onwijs graag een beter project voor haar wilde vinden. EN dat ik zo blij was een mooi project te hebben gevonden. Na veel overleg hier. Is het gewoon niet haalbaar om haar elke keer te brengen naar het programma. Ook hebben we gekeken naar een weeshuis/project in de buurt waar ze eventueel kon slapen. MAAR NEE helaas het kan gewoon niet.
Dus er stond in de email dat we afzien van een andere afspraak, omdat het voor nu geen zin heeft en dat ik wel alle gegevens heb gegeven aan het vondelingen project voor eventueel in de toekomst.

Kreeg ik na hier inmiddels 3 weken mee bezig geweest te zijn en 23 x geemaild te hebben, 15 x gefaxt, 12 x gesmst, gister een lief antwoord. Dat kan ik wel zeggen. Maar wel weer van iemand anders als waar ik de email naar gestuurd had. Snapte er echt niks meer van. Jullie vast ook al lang niet meer. Het antwoord gaf mij eindelijk eens een beter gevoel:
Dear Mascha,
Yes we got your mail.
It is a great pity that we have not met or that we have not been able to help Ninny.
Do put us in touch with people at Matri Chhaya.
The biggest problem in Delhi is of going from one place to another. Traffic is very bad and distances are too much.
Ninny can come to Jan madhyam, Jamrudpur (which is in Greater Kailash I) for some learning and training. But someone will have to bring her and take her as we do not have any transport facilities.

Mascha, do keep in touch.
Maybe on your next visit we can meet.
I have a daughter who is mentally challenged. She is 30 years old now.

Warm regards

Ranjana Pandey
Founder member Jan Madhyam

Helaas case closed for now.

Ben met andere dingen voor Ninny bezig geweest en die update komt deze week ook.

Zo dit is van mijn hart die zat even erg vol van dit verhaal en van de vele emoties die ik natuurlijk hier ook heb. Maar er is een ‘beetje’ een Happy End coming…..snap dat jullie er totaal niks van begrijpen en’of alles hebben gelezen. Geeft niks hoor.

Liefs Mascha

Bedankt allemaal

Judith voor het maken van kinder mobiles door kinderen voor kinderen, Pe jou persoonlijke mobile die ik gefixed heb met Indiaase olifantjes erbij, Gwen, Dia, Hanekke en Mary voor de bijdrage hiervoor. Hierbij heb ik Indiaase spulletjes gekocht om de IKEA mobiles een Indiaastintje te geven.

Okido kinderwinkel in Delft heeft vele kleine babyknuffels meegegeven.
Bedankt!

in to

singing

dancing

throwing

p.s. eten is echt wel goed te doen hoor in het Hotel, maar na 2x ziek te zijn erna die avond….even voor nu niet!
vandaar…..the kitchen,

MORE

Made by ninny 22.10.09